Margreet Wiegers

nieuw blog: margreetwiegers.blogspot.com

Margreet Wiegers — Wed, 20 May 2009 00:00:00 GMT

Ik heb een nieuw blog opgestart wat gebruiksvriendelijker is en sneller en geavanceerder is met het uploaden van foto's.
Vanaf nu kan je me volgen op margreetwiegers.blogspot.com.

Terug in Australie – de cirkel is rond: I’m back in Byron!

Margreet Wiegers — Fri, 06 Mar 2009 00:00:00 GMT

Het is alweer een tijdje geleden dat ik heb ‘ge-blogd’, maar ik leef nog en alles gaat goed met me! Hieronder twee ‘blogs’ over mijn reis in Indonesie en mijn terugkomst in Australie. Ik hoop dat alles goed gaat met jullie allemaal. Bedankt voor al jullie lieve emails en berichtjes op dit blog. Heb nu al zin om in mei even in Nederland te zijn! Het enige nadeel van Australie is nog steeds dat het zo ver weg is... en dat je daardoor belangrijke dingen in Nederland mist (zoals bruiloften, vrijgezellenfeesten ed... – Ann&Jakob: ik ben er in gedachten bij hoor en zal hier een drankje op jullie drinken!).

Indonesie was echt een bevestiging dat ik de juiste keuze heb gemaakt met Australie. Heerlijk weer terug te zijn! De stranden en de natuur zijn hier zo mooi. Heb zin om ergens mijn tas uit te gaan pakken – een kamer te vinden, een baan te hebben, mijn leven hier op te bouwen. Voor mijn gevoel begint het avontuur van in Australie wonen nu pas.
In Bali heb ik er veel over nagedacht waar in Australie ik zal gaan ‘settelen’. Eigenlijk wist ik het aan het begin van mijn reis al wel waar mijn Australian Dream is: BYRON BAY! De omgeving van Byron Bay is zo mooi en het leven er zo relaxt. Midden in de natuur, de mooiste stranden, ontspannen sfeer, veel sport en gezond eten. Nu alleen nog een baan vinden en dan is het compleet!

Mi casa!

Tim en ik zijn na een week Sydney terug gereden naar het huis waar hij woonde voordat we naar Melbourne vertrokken. Daar was gelukkig nof steeds ‘plaats in de herberg’. Het is een share house met 10 huisgenoten met een grote veranda en een grote tropische achtertuin op 5 min lopen van Belongil Beach – een van de mooiste en rustigste stranden van Byron. Heerlijk om elke ochtend eerst een duik in de oceaan te nemen voordat je met je dag begint. Terugkomen in Byron voelde ook echt als thuiskomen – zoveel mensen die ik hier ken en die blij zijn je weer te zien.

Mi casa! De veranda

Heerlijk met vrienden op het balkon eten en na het eten een live jam van de muzikanten hier in huis (piano, 4 gitaristen en de huisbazen vormen een jazz duo en spelen double bass en sax).
Ik ben nu naar banen op zoek in Lismore en in Ballina – de twee middelgrote steden hier in de omgeving. Het is het wel waard om te commuten naar werk, want dat ik bij het strand wil wonen staat vast. Elke keer als ik weer het strand oploop is een bevestiging van mijn keuze hier te wonen.
Volgend weekend vlieg ik voor een weekend naar Melbourne voor het Sound Relief festival (Midnight Oil, Paul Kelly, Jack Johnson, Kings of Leon etcetc!!!), voor de bushfires in Victoria. Was wel raar in Australie terug te komen met alle natuurrampen – gigantische bushfires in Victoria en overstromingen in Queensland. Gelukkig is de rust weer wat wedergekeerd. Ik heb alleen de eerste week terug in Sydney last van de tropische regenbuien gehad, maar hier in Byron is het heerlijk strandweer.

Hier wat foto's om jullie mee te nemen op mijn ochtend wandeling naar het strand:

Mi casa! Vanuit de tropische achtertuin

Mijn achtertuin: Belongil Beach

Indo met Wiek

Margreet Wiegers — Fri, 06 Feb 2009 00:00:00 GMT

Indonesia was amazing! Fantastische reis gehad met Wieke door Java, Bali en Lombok.
Elke eiland is zo verschillend.
In Java hebben we vooral met de trein gereisd. Super om alles onderweg tezien vanuit de trein. In Jakarta hebben we met onze eigen chauffeur de stad verkend. Maar na een dag in zo’n drukke stad waren we er al wel klaar voor om verder te reizen en door de rijstvelden te rijden.

Vanuit Jokjakarta hebben we de tempels Borobodur en de Prambanan bezocht. Vooral de Borobodur was stunning! Vanaf de hoogste laag van de tempel is het uitzicht echt amazing. Daarna zijn we doorgereisd naar de Bromo vulkaan in Oost Java. Voor de wandeling naar de vulkaan moesten we om 3.30 opstaan om de sunrise te zien. Helaas was de mist zo dik dat de geur van zwavel het enige is wat we van de vulkaan hebben meegemaakt hebben, terwijl we er bovenop stonden. But oh well: been there, done that!

Na het drukke verkeer en vele reizen in Java was het heerlijk in Bali in Lovina aan te komen. Ons hostel had een prachtig zwembad waar we om 22.00u meteen in zijn gedoken na een dagn van 12uur reizen. Onder de sterrenhemel en de palbomen voelde het meteen als Bali. Na de watervallen en jungle in Lovina was Ubud de volgende stop. Ubud is het culturele en artistieke hart van Bali. De art-market in Ubud is gigantisch en voor Wieke en mij moeilijk van weg te blijven. Onze sieraadcollectie is in Ubud zodanig aangelegd dat we er handel in zouden kunnen gaan drijven. Maar ja, wat doe je als alles zo goedkoop is en er natuurlijk een special price geldt als je meerdere hangertjes koopt ipv 1! Bleken we nogal gevoelig voor te zijn… Na een paar dagen Zuid-Bali verkend te hebben vanuit Sanur hebben we de boot genomen naar Nusa Lembongan.

Als ik aan het eind van de reis nog ergens 3 dagen extra kon blijven, dan koos ik voor Nusa Lembongan. Een prachtig eiland ten Oosten van Bali. Nusa Lembongan is een relatief groot eiland (vergelen met de Gilli’s) en is nog niet helemaal overstroomd met toeristen. Er zijn een aantal dorpjes en stranden om te bezoeken, mensen leven er van zeewier-farmen wat je overall ziet liggen drogen en je kan prachtig het eiland rondfietsen – door de heuvels ook nog een goede workout!
Vanuit Bali hebben we de public ferry genomen naar Lombok – duurt 6uur, kost 3euro! Aankomend bij Lombok zie je meteen het verschil tussen Bali en Lombok – Lombok is zo groen en heuvelachtig! Een en al natuur en nog weinig gebouwd, laat staan hoogbouw. Je merkt dat de houding van mensen in Lombok tov toeristen ook heel anders is doordat het nog niet zo is overspoeld met toerisme als Bali.

Gunung Rinjani

In Tetebatu (een dorpje in central Lombok net onder de Gunung Rinjani) waren er maximaal 10 toeristen op het moment dat wij er waren. Het verblijf in het hotel is daardoor meer alsof je bij mensen op bezoek bent: een stuk persoonlijker en ze zijn veel oprechter geinteresseerd in wie je bent en waar je vandaan komt (zonder je meteen een sarong te willen verkopen of een massage aan te bieden – zoals in Bali). Na Tetebatu zijn we nog een dag naar Kuta Lombok geweest (wat in de verste verte niet te vergelijken is met de drukte in Kuta Bali!) en daarna door naar de Gilli’s! Wieke en ik hadden hoge verwachtingen van de Gilli’s en hoopte dat het ons paradijsje Nusa Lembongan zou overtreffen. De eerste nacht hebben we op Gilli Trawangan doorgebracht omdat we anders een aantal uur op de directe boot naar Gilli Air moisten wachten. Gilli Trawangan is helaas een door toerisme verpest eiland. Een prachtig eiland waar geen openbaar vervoer is helemaal volgebouwd met hotels, cafes en restaurants. Magic mushrooms en Beach parties overal te vinden. Viel niet echt onder onze definitie van ‘echt Indonesie beleven’. Gelukkig hadden we wel de bargain van de vakantie en hebben we een cottage af kunnen dingen van 300 naar 180.000 Rupia per nacht (=13euro voor twee personen)! De volgende dag hebben we meteen de boot gepakt naar Gilli Air. Heerlijk rustig eilandje met prachtige stranden. Helaas zat het weer op de Gilli’s niet helemaal mee. Tussen de regenbuien en windvlagen door hebben we het eiland wel rondgelopen. Maar we zijn uiteindelijk een dag eerder teruggegaan naar het vasteland aangezien er weinig te doen is als het regent! Na twee dagen Mataram vloog Wieke weer terug naar Nederland en ik terug naar Bali. Wel moeilijk weer afscheid te nemen… was heerlijk weer even een echte vriendin om me heen te hebben! Mis je Wiek! Maar gelukkig ben ik over 2,5 maand alweer even in Nederland!

Wiek en ik

Ik heb de laatste week nog een surfkamp gedaan in Padang Padang, Zuid Bali. Prachtig in het midden van het regenwoud. Heerlijk nog even van Bali genoten en gesurft. Doordat de dorm onder constructive werd ik ge-upgrade naar een bugelow: voor het eerst in 6 maanden mijn eigen kamer! Met een buitendouche en badkamer. Heerlijk even al die ruimte voor mezelf te hebben!

Paar fotootjes uit Indonesie

Margreet Wiegers — Fri, 23 Jan 2009 00:00:00 GMT

Ocean view lunchen met mams

Me is Balinese princess - Tanah Lot temple

Wiek en ik bij de Borobudur

Selamat datang di Bali!

Margreet Wiegers — Sun, 11 Jan 2009 00:00:00 GMT

Padang-padang = alles rustig aan. Niet moet, alles kan. Enjoy life, smile, surf, zweet je kapot en eet voor minder dan een euro! Dat is leven op Bali.

Heb nu net een week met mijn moeder genoten van Bali. Mams had net drie weken met Djoser met mn tante door Java en Bali gereisd en ik ga vanaf vandaag nog een maand met Wieke reizen, dus we hebben heerlijk relaxt zonder planning een weekje vakantie gehouden. Elke dag vanuit ons paradijselijke Balinese hotelletje in Jimbaran een dagtripje gemaakt naar tempels, dorpjes, Denpasar en stranden. Vooral de tempels en de rijstvelden in het binnenland zijn fantastisch. De stranden zijn een beetje vergane glorie, vooral nu in het regenseizoen - erg vervuild, op de meeste stranden ligt de hele strandlijn vol met afval. Maar ben nu ook wel erg verwend met de stranden in Australie!

Qua toerisme is het nu erg rustig door de economische crisis en de waarschuwingen van de Australische regering na de executie van de Bali-bombers. Dus de werkloosheid is erg hoog. Iedereen wil je tours, massages, manicures, sieraden en andere souvenirs verkopen. Vooral als je in de lokale restaurantjes eet zijn de prijzen echt bizar, je eet s avonds makkelijk voor 10.000 rupia - is ca 80 euroCENT!

Mams is nu net weer terug naar Nederland (bedankt voor een FANTASTISCHE reis mams! was fijn je te zien, tot over 4 maanden!) en ik vlieg zo naar Jakarta naar Wieke, waar we in een appartement van mensen die ik hier in Bali heb ontmoet kunnen blijven slapen. Meteen de ervaring hoe het is als Westerner in Indonesie te wonen - we worden van het vliegveld door de chauffeur opgehaald en de kok zorgt dat er eten wordt gemaakt! Voor morgen is aan de chauffeur ook al een itinerary doorgegeven waar hij ons heen moet rijden! Voelt wel erg decadent, maar wel lekker om mee te beginnen in Java.

Foto's uploaden doet het hier niet, dus de foto's van mij als Balinese prinses komen later ;-)

Happy New Year allemaal!

Margreet Wiegers — Fri, 02 Jan 2009 00:00:00 GMT

Morgen vlieg ik naar Indonesie! Heerlijk met mn mams een weekje Bali, een maand reizen met Wieke en dan misschien nog ergens Engels les geven en surfen.

Op kerstdag ben ik teruggevlogen uit Alice Springs naar Sydney. Alice Springs en Uluru waren echt amazing! Het is echt niet ‘gewoon maar een grote rode rots’ (wat sommige cultuurbarbaren durven te beweren). Echt adembenemend hoe uit dat platte rode landschap ineens zo’n grote steen oprijst. Naast geologisch interessant is de culturele kant (de betekenis van Uluru voor de Arrente Aboriginals die het natuurpark beheren) ook heel interessant.
Ik heb de hele week met Nicolette (ex-Berenschot collega) en Tom gereisd. Was supergezelig -> thanks guys! Echt leuk weer iemand van ‘thuis’ te zien en Alice is als afgelegen desert-town een stuk leuker als je er mensen kent. Hebben samen ook de film Australie gezien (voor wie hem gaat zien -> die scene waar Nicole Kidman heel blij wordt van al die hoppende kangaroes en er dan een aanrijdt – dat was precies zoals het bij ons ging toen we Wally de Wallaby doodreden op Wilson’s Promotory, r.i.p…).

Vanuit Alice hebben we een drie daagse tour gemaakt. Door de hitte van 45graden rond 12u werden we elke ochtend om 4u gewekt om rond zonsopgang met een hike te beginnen. Uluru was cultureel gezien het hoogtepunten, maar qua hikes, uitzichten en natuur waren de Kata tyuta (Olgas) en Kings Canyon echt fantastisch.

Kerst in Sydney was heerlijk. Heel relaxed met Tim’s familie kerst gevierd en op Boxing day in de Sydney Harbour gezeild – onder de Harbour bridge door, langs de Opera house, door naar de Heads. Oud en Nieuw hebben we in Avoca gevierd met een groep vrienden en neven van Tim. Avoca ligt aan het strand ca een uur noord van Sydney. Heel andere ervaring om in de zomer aan het strand nieuwjaar te vieren! Hebben op oudjaarsavond nog in de zee gezwommen en s avonds op het strand geslapen op de sunrise te zien. Onderweg naar Sydney langs Kuring-gai national park en de Northern Beaches geweest. Blijf het een fantastische stad vinden – alle gemakken van de stad met zo dicht bij de mooiste natuurparken en stranden.

Ik weet nog steeds niet wat ik ga doen als ik terugkom uit Indonesie, maar heb besloten daar dan pas over in te zitten. Ik heb als nieuwjaars-resolution dat ik zo veel mogelijk dit onvoorspelbare en spontane leven wil vasthouden en de balans vind tussen stabiliteit en flexibiliteit – ik wil wel ergens gaan wonen en me thuis voelen in Australie, maar flexibel genoeg blijven om nog meer van het land te ontdekken en af en toe te verhuizen. Vind het heerlijk elke keer mijn spullen weer te pakken en door te reizen. Maar af en toe je tas uit te kunnen pakken en in het zelfde bed te slapen heeft ook wel wat. We’ll see wat 2009 mij brengen zal. Hoop voor jullie een ticket naar Australie zodat jullie bij mij langs kunnen komen!

ps - foto's komen later, internet is te langzaam om ze up te loaden... als je naar 'photos' gaat zie je al wel wat Alice en Uluru foto's.

Weer onderweg!

Margreet Wiegers — Fri, 19 Dec 2008 00:00:00 GMT

Na een maand in Melbourne ben ik sinds gister weer op pad. Heb afgelopen maand echt ervaren wat het is in Melbourne te wonen: s ochtends ergens een koffietje drinken, de tram nemen naar de stad, je huisgenoten zien als je thuis komt. Het was ook weer fijn een ‘huis’ te hebben voor een paar weken. Als ik ooit in Melbourne kom te wonen zie ik me zo in Fitzroy wonen. Brunswick street is echt super. Het is een stuk relaxter dan het centrum en er is elke avond wel ergens live muziek. Veel leuke koffietentjes, restaurantjes en aparte designer kleding winkels.

Huisgenoten Westgarth st, Fitzroy

Melbourne heeft zelf niet heel spectaculaire stranden. Maar als je langs de baai naar de oceaan rijdt aan de Mornington Peninsula heb je wel weer de prachtige Australische stranden. De Mornington Peninsula is echt prachtig – aan de ene kant de baai en aan de andere kant de meest ruigesurf stranden waar je vaak alleen komt na een redelijke klim op en van de duinen. Op het heuvelachtige landschap van de peninsula zijn tientallen wijngaarden en boerderijen. Waaronder de Strawberry farm!!! MASSIVE strawberries! Ze weten het hier allemaal wel goed te verkopen – de ‘Pick-your-own-strawberries-farm’op de Peninsula, de Chocolate Factory op Phillip Island en… CHEESEWORLD!!! In Warnambool! En allemaal langs de snelweg, dus weinig moeite om even te stoppen en wat lekkers voor onderweg mee te nemen. Al was Cheeseworld een beetje een tegenvaller. Kan niet op tegen onze Nederlandse boeren kazen…

Ik ben in Melbourne begonnen met mijn TESOL cursus (Teaching English to Speakers of Other Languages). Het grootste gedeelte is online en 5 dagen was in-class in Melbourne. Niet alleen heeft het mijn Engels verbeterd, nu heb ik waar ik ook verder ooit ga reizen over de globe een kwalificatie waarmee ik zo aan de slag kan! Ik werd door de lessen en de ervaringen van de instructors ook echt enthousiast om les te gaan geven. Ik weet nog hoe onvoorbereid ik me voelde in Guatemala toen ik voor de klas stond. Nu heb ik een hele 'toolbox' van lesplannen, technieken en activities om uit te putten. In januari en fabruari zit ik in Indonesie: een week Bali met mn moeder en een maand backpacken met Wieke, en als het bevalt blijf ik misschien wel langer en ga ik surfen en Engels lesgeven op Bali voor een tijdje!

Great ocean road, London Bridge

Afgelopen week hebben we de Great Ocean Road gereden. Echt stunning, elk uitzicht weer adembenemend. Met als letterlijk hoogtepunt de helikoptervlucht er boven langs! Sowieso echt TE cool om in een helikopter te vliegen en om de erosie van de rotsen en de Apostles van bovenaf te zien was echt amazing. Aan het einde van de Great Ocean Road ligt Warnambool waar Anne-Martien, Brad en hun familie wonen (nicht van Wieke + vriend die vorig jaar in Nederland woonden). Super leuk hun te zien en Warnabool te verkennen!

Dinner met Anne en Brad, in Ozzie!

Ik ben nu in Alice Springs om samen met Nicolette (oud-Berenschot collega) en Tom (haar vriend) een campingtrip naar Uluru te maken. Alice Springs is echt onvergelijkbaar met de andere steden. Het is duidelijk een geisoleerde desert town. De vlucht erheen was echt spectaculair. Met de heldere lucht kon je prachtig het maanachtige rode landschap van de Central Australian desert zien. Ik vertrok uit Melbourne met regen en ca 18 graden. Hier in Alice is er geen wolkje aan de lucht en ca 40 graden deze week! Wel weer even wennen die hitte! Alice Springs heeft een relatief grotere Aboriginal community dan de andere steden en dat is door hun ‘communal’ manier van leven en hun buitenleven ook erg zichtbaar in de stad. Hoop daar de komende tweek meer over te leren over wat de mensen hier denken dat de oplossing is voor de problemen in de aboriginal communities, want de gezondheidsproblemen, armoede en alcoholisme zijn overduidelijk. Verder zijn hier prachtige galleries met Aboriginal art. Ik begin steeds meer te begrijpen wat de symbolen in de schilderijen beteken en tot op zekere hoogte de schilderijen te interpreteren vanuit de Dreamtime verhalen.

Op 1e kerstdag vlieg ik weer naar Sydney om daar met Tim en zijn familie een echte Australische kerst te vieren. Dan na een week op 4 januari door naar Indonesie en dan op een gegeven moment weer terug naar Australie. Als ik terug kom uit Indonesie ga ik bepalen waar ik ga wonen en op zoek naar een baan. Ben er nog steeds niet uit waar dat gaat worden, maar het wordt sowieso aan het strand!

Fijne kerst allemaal alvast!

12 apostles vanuit de lucht!!

Van Port Macquairie naar Melbourne

Margreet Wiegers — Thu, 20 Nov 2008 00:00:00 GMT

Na een maand reizen zijn we aangekomen in Melbourne. Na een week in Port Macquarie en een week in Sydney langs de kust via Wollongong, Jervis Bay, Eden, Lakes Entrance, Wilsons Promotory en Phillip Island naar Melbourne. Echt een amazing roadtrip.

Tim, Bronwyn en Jono

Ik reis samen met Tim, een Australische muzikant (singer/songwriter/guitarist->www.myspace.com/tjcstokes), die van Byron Bay naar Melbourne rijdt om daar de muziekwereld te ervaren. Melbourne staat bekend om de cultuur-hoofdstad van Australie. Tim komt uit Port Macquarie, en kon me dus als local op onze eerste stop de mooiste plekjes laten zien. Het was ook weer goed om een weekje in Sydney te zijn. Blijf het echt een fantastische stad vinden. Heb er een cultureel weekje van gemaakt door een aantal musea (NSW Art Gallery, Australian Museum) en Aboriginal Art tentoonstellingen te bezichtigen en de ‘Sculptures by the Sea’ tentoonstelling. We konden in het appartement van een vriendin van Tim, die die week weg was, blijven (in Hurlstone Park), waardoor ik kon ervaren hoe het is in Sydney te wonen, de trein naar de stad te nemen, koffietje te drinken in Hyde Park en wat minder bekende stukjes van de stad te zien. Het was ook lekker voor een week een ‘thuis’ te hebben, te kunnen koken en privacy te hebben vergeleken met het backpacker leven waar jouw helft van het stapenbed het enige plekje voor jezelf is.

Aboriginal rock carving

Vanuit Sydney heb ik ook als een dagtrip een Aboriginal Walkabout in de Blue Mountains gemaakt. In een 8uur durende bushwalk hebben we met een klein groepje (5man) ervaren hoe de Aboriginals die in dat gebied leefden (de Daregg language group) daar leefden, welke tradities ze erop nahielden, wat de betekenis ervan is en hoe de huidige generatie de tradities en het bestaan van hun gemeenschap in stand houden. Het meest intrigerende was dat het verhaal vanuit henzelf gesproken was. Niet vanuit alle misere die ze de afgelopen decennia door hebben gemaakt vanaf de settlement van de Europeanen. Maar vanuit hun eigen tradities gesproken, hoe als in de Dreamtime te blijven leven, in harmonie met het land en de natuur en weerbaar voor alle negatieve emoties en invloeden van de ‘moderne wereld’; hoe de balans te vinden tussen de cultuur en tradities van de Aboriginals en hoe te leven en te functioneren in de huidige Australische maatschappij.

Waking up met uizicht op zee!

Na een week Sydney was het ook weer goed ‘back on the road’ te zijn. Echt te ‘roadtrippen’. Rijden en slapen in de Toyota Hilux, kamperen in het wild: ‘s avonds in de middle of nowhere op een mooi plekje de auto parkeren, koken op een kampeer-kooksetje en dan achterin de auto kruipen om te slapen. Zelf rijden geeft zoveel vrijheid: je kan de raarste afslagen nemen, van de hoofdweg afwijken en ergens zo lang blijven als je zelf wilt. Victoria heeft zo’n ander landschap dan New South Wales: een stuk platter landschap, glooiende heuvels en betere infrastructuur. Doordat Victoria minder warm is dan de Sunshine Coast, zijn de kustplaatsen hier een stuk rustiger en minder toeristisch.
De eerste stop was Wollongong, om Xavier Rudd in concert te zien (Australische ‘multi-instrumentalist’).

De volgende dag doorgereden naar Jervis Bay waar we (langer dan verwacht) een paar dagen bij vrienden van Tim hebben gelogeerd. Jervis Bay is echt een prachtige baai met de mooiste witte stranden en bijna geen andere toerist in de buurt. Geen verkeerde plek om te wonen, maar weet niet of ik ooit zo afgelegen zou kunnen wonen (supermarkt, bakker etc. een half uur rijden).
Vanuit Jervis Bay doorgereden via Narooma naar (the garden of) Eden. We hebben een stuk van de route nog een lifter meegenomen. Een man van in de 70 die na meer dan 20jaar weer een keer naar Melbourne ging om oude vrienden op te zoeken van toen hij in de jaren 80 als ‘Roadie’ voor bands (waaronder voor Midnight Oil!) door het land reisde. Je ontmoet echt de meest bijzondere types onderweg! Eden is een heuvel- en sprookjesachtig vissersdorpje, vooral bekend om zijn mosselen – het enige voedsel waar ik allergisch voor ben. Heb me dus maar niet aan de lokale lekkernij gewaagd, maar wel van ‘de sfeer’ geproefd. Daarna vanuit Eden doorgereden naar Lakes Entrance, waar tussen de zee en het vasteland een 90 mile beach ligt en een aantal meren.

De volgende stop was Wilsons Promotory. Zonder twijfel het mooiste stukje Australie wat ik tot dusver heb gezien. Wilsons Promotory is een schiereiland wat in zijn geheel een natuurpark is. Aangezien ze hier wat strenger zijn over free-camping hebben we ditmaal ons ‘huis’ legaal op een campsite geparkeerd. In de eerste instantie voelde het wat minder avontuurlijk dan de andere kampeerplekken… totdat ik de kangaroos bij de sanitaire blokken zag hoppen, de wombats rond zag schuifelen en de possums in de bomen zag.

Kangaroos op de camping!

Nog nooit zoveel wildlife bij elkaar gezien! Overal langs de weg zie je wallabies die voor je auto langs hoppen…. En soms er tegenaan… tegen zonsondergang reden we terug naar de camping en na alle excitement over hoeveel wallabies er uit de bosjes springen gebeurde het onvermijdelijke… BANG! Wallabie aangereden… Dood… Geen schijn van kans tegen de Monstertruck 4WD waar wij in rijden… Maar gezien de hoeveelheid aan roadkill die we al aan de kant van de weg hadden gezien, overkomt dat meer mensen.
Op Wilsons Promotory hebben we een noemenswaardige 20k hike gedaan van de west naar de oostkust van het eiland en weer terug. Australiers zijn echt goed in het beschermen van hun natuurgebieden.

We made it! 10k heen en 10k terug naar en van Seal Coves

Niks toeristische winkels en luxe, untouched en natuur op zijn best: er lopen maar 2 hoofdwegen op het eiland er zijn 3 parkeerplaatsen waar vandaan je verder alles te voet hoort te doen. Ben zeker van plan hier een keer naar terug te gaan en een overnight-hike te doen met mn rugzak op mn rug, zoals we veel andere backpackers rond zagen lopen.
De laatste stop voor Melbourne was Phillip Island, een schiereiland op 1,5 a 2 uur van Melbourne. Phillip Island staat bekend om zijn ‘Penguin Parade’: rond zonsondergang komen de fairy penguins (kleinste penguins te wereld, ca 30cm) in grote groepen uit de zee gewaggeld om op het vasteland te paren.
Vrijdagmiddag zijn we naar Melbourne gereden. Excited een nieuwe stad te gaan ontdekken. Ik was wel benieuwd hoe het zou voelen om weer in een drukke stad te zijn na zo van het ‘in the middle of nowhere’ genoten te hebben. Maar de ‘cityviews’ van skyscrapers en de sfeer van een drukke stad past ook bij mij. Heerlijk om rond te wandelen in de stad, langs de Yarra river over Southbank, de steegjes in met kleine volle café’s en restaurantjes. Mijn eerste indruk van Melbourne is dat het inderdaad een stuk Europeser is dan Sydney: veel kleinschaliger centrum, mooiere architectuur, en minder kollosaal en uitgespreid als Sydney. Met de lijst van musea die ik wil bezoeken kan ik een hele week vullen en elke avond van de week zijn er wel live muziek optredens.

Zaterdagavond uit geweest in de stad, drankje in de Rooftop Bar en wezen dansen in de Cookie. Zelfs s avonds hangt er een goede sfeer in de stad. Ik heb de eerste paar dagen gelogeerd bij een vriend van Tim, Robert (in een penthouse app met zwembad en tenniscourt!)-hebben voor $2,- p.s. tennisrackets gekocht en sla ca. elke dag een balletje met de Rod Laver Arena op tennisbal-worp afstand. Vandaag verhuis naar mijn nieuwe kamer, een huis met 10 man in Fitzroy (een zijstraat van Brunswick street). Echt een leuk buurtje met veel cafeetjes en restaurantjes. Ben van plan een maand hier in Melbourne te blijven om echt te ervaren hoe het is hier te wonen en het met Sydney te vergelijken om te besluiten waar ik tzt wil gaan wonen en een baan zoeken.
Gefeliciteerd, you made it tot het einde! Sorry voor het lange verhaal, had veel te vertellen deze keer. Bedankt voor al jullie reacties, berichtjes en mailtjes. Fijn te volgen hoe het in Nederland met iedereen gaat. Ik hoop dat mijn verhalen zo overtuigend zijn dat jullie hier ook heen verhuizen, want het enige wat ik hier mis zijn jullie!!!

Itchy feet

Margreet Wiegers — Tue, 21 Oct 2008 00:00:00 GMT

Plannen zijn er om gewijzigd te worden, toch?
Dacht dat ik nog wel even in Byron zou blijven hangen, maar de optie mee naar Melbourne te roadtrippen gaf me toch weer 'itchy feet' om weer verder te gaan reizen en nog meer van dit land te gaan zien.
Ik ben vorige week op surf-safari geweest en een paar dagen gesurft in Arrawarra (bij Woolgoolga -> HOE cool zijn de plaatsnamen hier! Thanks to the Aboriginals!) en Crescent Head. Elke dag 2 surfsessies. De laatste dag was de ochtend surfsessie om 6:00 's ochtends, om met zonsopgang op het water te kunnen zijn. En alsof dat niet mooi genoeg was, zwommen er op 5 meter afstand een aantal dolfijnen voorbij! Echt onbeschrijfbaar mooi...

Surfen bij sunrise

Treachery campsite group-pic!

Van vrijdag tot maandag ben ik wezen kamperen in Seal Rocks, een plaatsje aan de kust ca. 3u ten noorden van Sydney. Leo was maandag jarig en had bedacht dat een campingtrip het weekend ervoor de beste inwijding van een nieuw levensjaar is.Ik heb naar en van Seal Rocks ook het echte backpackerleven gevoeld - wat begint met alle busorganisaties in de wijde omtrek afbellen die allemaal een afgebakend gebied bestrijken, er maar 1 bus per dag op dat traject rijdt, je tenminste twee verschillende busmaatschappijen moet gebruiken om van A naar B te komen, die natuurlijk nooit op elkaar aansluiten en er geen gsm-bereik is in een 20K omtrek van de campsite, dus als er iets mis gaat met je aansluiting, tja...

Sarah&me op het mooiste strand waar ik OOIT geweest ben!

Maar ben heelhuids aangekomen en erg genoten van mijn verblijf bij het Mobile Tankstation aan de Pacific Highway. Seal Rocks ligt in de middle of nowhere en de camping ligt aan de duinen, met de mooiste stranden erachter liggend.
Ik zit nu in Port Maquarie. Top punt van Port Macquirie: het Koala Hospital! Vanuit hier ga ik roadtrippen naar Melbourne. Tussendoor in ieder gevaal weer een paar dagen in Sydney, wat wijntjes proeven in de Hunter Valley en de Blue Mountains in. Geen idee hoelang we erover gaan doen en hoe lang ik in Melbourne blijf. Maar dat past wel bij de rest van mijn trip so far - go with the flow.

Koala Hospital

Verder had ik de laatste tijd weer behoefte aan wat intellectueel voedsel, dus ben wat gaan lezen over de Aboriginal populatie, geschiedenis en huidige situatie. Ben nog nooit in een land geweest waar zo'n blatant racisme en disciminatie heerst. Echt te bizar voor woorden wat voor acties er door de geschiedenis heen zijn ondernomen door de colonial settlers om de Aboriginals te assimileren en uit te roeien, om het voorzichtig uit te drukken. Wellicht dat ik na Melbourne doorvlieg naar Uluru (Ayers Rock) en de Northern Territory waar de Aboriginal tradities nog het meest levend zijn.
Omdat ik jullie natuurlijk volledig op de hoogte wil blijven houden van mijn didgereedo's en don'ts, en internetcafes me op mn zenuwen werken (...You have LESS than 5 minutes remaining!!!...) heb ik een laptop gekocht! LaptopJE is het meer:

Mijn nieuwe mini-laptopje!

een 9-inch ACER mini-laptopje (Aspire One), past zelfs in mn handtas! My new best friend... (hier in Australie dan he!) Moet alleen nog een naam voor haar bedenken (mijn vorige laptop heette Tommy Oshiba (->degene die weet te raden welk merk dat was wint een gratis week B&B in australie (excl.vlucht ea reiskosten)). Als iemand dus suggesties heeft voor de naam van mijn nieuwe mini-laptopje, hoor ik het graag. Voor now noem ik haar Miss Holland, cause she's SOOOO pretty!

Back to school and back to work!

Margreet Wiegers — Wed, 08 Oct 2008 00:00:00 GMT

Surf life...

Een van de standaard vragen in de backpackers-wereld is: ‘where do you live’ of ‘when are you going back home’. Well: ‘I live right here, so I am home!’ Ik heb altijd mensen benijd die in dit soort dorpjes wonen, so I decided to become one of them!
Ik woon en werk nu in the Aquarius Hostel on Lawson street in Byron Bay (zie www.aquarius-backpackers.com.au). Letterlijk 2 minuten lopen van het strand en van de ‘stad’. Ik werk welgeteld 2 uur per dag en krijg in ruil daarvoor gratis accomodation, gratis dinner, surflessen en korting op alles wat het hostel verder verstrekt (trips, drankjes in de bar etc).

Staff-roomies at AQ!

We wonen in het hostel met alle staff in de staff room. Met 10 man, 10 massive backpacks, 1 bank, 2 koelkasten en 1 badkamer is het nogal druk, krap en rumoerig, maar erg gezellig! De staff hier is echt leuk, allemaal rond dezelfde leeftijd en dezelfde reden hier te wonen en werken – Byron is gewoon te relaxed en mooi om te verlaten! Door een tijdje in de zelfde kamer, hetzelfde bed en met dezelfde mensen om me heen te wonen voelt het al steeds meer like home. En met sommige van mijn ‘roomies’ kan ik echt goed opschieten, wat het wonen en werken hier extra leuk maakt. De avonden dat ik met Cat en Martina achter de bar sta zijn net zo leuk als dat we met zn drieen aan de andere kant zouden staan!
Mijn werk is nu per avond verschillend – de ene avond werk ik achter de bar en de andere avond serveer ik het eten. Deze week werk ik vooral in het ontbijt&lunch café van het hostel waar ik als Barista overheerlijke koffies maak. Een van de nieuwe skills die ik hier heb opgedaan – the skill and art of being a Barista. Ze nemen koffie serieus hier! Ik ben vorige week in Brisbane naar ‘Coffee School’ geweest!

Pretty coffees in coffee school!

Ik heb dus een hele dag besteed aan what it takes om alle denkbare soorten koffie te maken (short black, long black, latte, flat white, cappucino, macchiato, piccolo latte, frappe, layered latte, moccacino etcetc…) en ik kan zelfs van die mooie figuurtjes maken in de silky opgeklopte melk. Verder heb ik deze week ook mijn RSA gehaald – Responsible Service of Alcohol – als je in een licenced café of restaurant wilt werken (waar alcohol geserveerd mag worden) dan ben je verplicht dat certificaat op zak te hebben. Na een dag RSA course waar je wordt overspoeld met alle gevaren (zowel medisch als behavioural) begin je bijna te twijfelen of je nog wel in een café wilt werken en ooit nog alcohol gaat drinken (maar daar was ik diezelfde avond al wel weer overheen, don’t worry ;-) De wet gaat hier zover dat als iemand dronken naar huis gaat en in een ongeluk komt, de kroeg waar hij dronken is geworden daarvoor aansprakelijk gesteld kan worden en voor alle kosten opdraait, een boete riskeert van $11.000 en zelfs mogelijke gevangenisstraf voor de licensee of de bar staff.

'Caution, 3 meter big shark spotted 7am Sat morning'

Het surfen gaat steeds beter, ik ga zelf met mijn gehuurde board en mijn eigen wetsuit uit surfen met vrienden. Eerst even de golven checken natuurlijk op de verschillende stranden en dan met onze boards het water in. En met 2 uur per dag werken blijft daar genoeg tijd voor over!Ik heb al gesurft met walvissen en dolfijnen op de achtergrond, en afgelopen vrijdag bleek na het surfen dat op een strand wat aangrenst aan het strand waar wij aan het surfen waren dat iedereen uit het water was gehaald omdat er een haai was gespot die verdomd veel op een great white leek… Maar ik begin nu zelf ook al te merken dat haai-verhalen (bv dat er s ochtends een haai is gespot) mij ook niet meer weerhouden om het water in te gaan. Als ze niet zijn gespot zijn ze er ook wel, Byron waters are their home. En waar ik surf (vrij dichtbij de kust) komen ze toch niet, hoop ik.
Hoe lang ik hier blijf weet ik nog niet. Van 17-20 oktober ga ik voor een paar dagen weer even richting Sydney – kamperen met Leo en zijn vrienden bij Seal Rocks. Waarschijnlijk blijf ik dan wat extra dagen in Sydney en dan of terug naar Byron Bay of door naar Melbourne met wat vrienden die rond dezelfde datum daarheen rijden. En dan vanuit Melbourne misschien weer terug naar Byron Bay, of doorvliegen naar de Westkust. We'll see what happens en waar ik dan zin in heb! Tot nu toe werkt die instelling prima!
Ik ben af en toe ook al wat naar vacatures aan het kijken, voor als ik weer een 'echt' leven wil beginnen, wat ik dan wil gaan door. De manager van het hostelcafe heeft me ook een fulltime betaalde baan aageboden, maar ik heb besloten dat ik daar nog niet klaar voor ben. Nog niet uitgereisd! Ik ga nog even van mijn 'vakantie' genieten voordat ik weer opgeslokt wordt door ritme en regelmaat.

Surfing at Tallows met Johanna, Irene, Ben en Tim

Van Byron naar Byron (via Fraser en Stradbroke Isl)

Margreet Wiegers — Thu, 18 Sep 2008 00:00:00 GMT

Ik ben net een week weggeweest uit Byron en ben alweer terug! Toen ik vertrok naar Fraser vond ik het al jammer Byron te verlaten.

Zand, zand en nog eens zand!

Het weekend op Fraser was wel echt fantastisch! Fraser is het grootste zand-eiland ter wereld (123 km lang en 22km breed) en volgens de advertenties 'voted 5th sexiest islands in the world' (ik ga nog voor jullie opzoeken wat de eerste vier zijn ;-). We hebben met een groep van 11 vrienden van vrienden van vrienden een self-drive 4x4 camping-trip gedaan. Je krijgt van de organisatie dus een volledig equipped 4x4 mee en een kaart van het eiland.

Kamperen op Fraser

Kamperen doe je in de duinen aan het strand, en het strand is de Fraser Highway. Op het eiland zijn een aantal meren, met witte zandstranden en kristalhelder water... Echt amazing. Ik was vergeten how much I love camping! Helemaal weg van alles in the middle of nowhere je tentje opzetten, je eigen eten koken op de bbq en gewoon lekker de hele avond bij de tent zitten. We hadden nog wel een minor-4-wheel-drive-accidentje - het linkervoorwiel viel ineens van de auto af toen we letterlijk 1km voor de ferry stonden om terug naar het vasteland te gaan! Gelukkig stonden we niet ergens kniehoog in het zand op een duin, maar net op het enige stukje verharde weg voor het aanlegpunt van de ferries.

Dolphins in Noosa

Na Fraser zijn we teruggereden naar Noosa Heads. Een surfdorpje halverwege Byron en Fraser. Ik zat erover te denken om daar wat langer te blijven, maar vond het iets te toeristisch en georganiseerd. Meer een family-oriented en rich-people's surfspot. Het laid-back sfeertje in Byron trok me meer aan. Noosa deed me denken aan de Zuid-Franse surfdorpjes als Hossegor. Niks mis mee dus, maar niet wat ik nu zoek - experiencing het relaxte leven aan het strand. Wat vrienden uit Byron hadden een paar dagen vrij en ook zin om een paar dagen weg te gaan.
Afgelopen drie dagen heb ik dus weer lekker in het wild gekampeerd in een 4x4 op Stradbroke Island (net van de kust bij Brisbane). Stradbroke is meer een getaway voor locals dan voor backpackers en dus heerlijk rustig. Ik zat gisteravond nog te twijfelen of ik verder naar het Noorden zou gaan rijden, maar heb de knoop doorgehakt en mee terug gegaan naar Byron Bay. En being here, it feels like the right decision! 'You cannot see your reflection in running water, only in still water' - een van de vele quotes uit 'Eat, Pray, Love' van Elizabeth Gilbert die volledig slaat op mijn reiservaring. Ik wil echt ervaren hoe het is om hier te wonen, zo'n laidback leventje te leiden in paradise. I'm not in a rush, heb geen einddatum voor mijn reis en al die plaatsen die ik ooit nog wil zin zijn er volgend jaar ook nog wel. Ik doe nu gewoon waar ik nu zin in heb en dat is hier zijn. Ik ga dus op zoek naar een baan, iets niet te veeleisends, zoals in hospitality voor 3 dagen in de week ofzo en verder lekker surfen en genieten.

Zand, zand en nog eens zand!

Living the good life - surf, yoga and relax....

Margreet Wiegers — Mon, 08 Sep 2008 00:00:00 GMT

Roadtrippin!

Ik ben nu bijna een week in Byron Bay en ben echt helemaal ontspannen. Byron Bay is echt een te chill surf-dorpje, maar wel groot genoeg om niet uitgekeken te raken en elke dag weer een nieuw strand of buurtje te kunnen ontdekken.
De roadtrip hierheen was echt amazing! Echt de manier om te reizen. Je kan stoppen waar en wanneer je wilt, lekker lunchen aan het strand, een touristische detour langs het strand of door het binnenland maken en je ziet veel meer onderweg.
Het begon wel vrij typisch - 4 chicks on a roadtrip - in Sydney de hele auto volgeladen met alle tassen en koffers, achterbak dichtgegooid en SHIT... Johanna had de sleutels op de koffer -> IN DE AUTO gelegd... 2 uur moeten wacht op road-side assistance om de auto open te breken voordat we konden vertrekken... De rest van de reis is probleemloos verlopen gelukkig, en het links rijden viel ook alles mee.

Ridin' them waves!

Mijn doel om naar Byron Bay te komen was om mezelf om te toveren in een ware ozzie surfbabe en volgens mij lukt dat al aardig! Vooral de lifestyle heb ik goed te pakken - dont think too much, just enjoy the surf. Het leven gaat om zoveel mogelijk tijd over te hebben om de dingen te doen die je echt leuk vind. Dat is de beste life-lesson die ik hier heb meegekregen - hoe zo goed mogelijk te genieten van het leven.

Byron Bay's fabulous beaches... zooooo mooi...

En dat gaat me prima af! 's ochtends neem ik mijn ontbijtje mee naar het strand, wat op 2 minuten loopafstand is. Daarna heb ik om de dag of surfles of yoga-les. Yoga helpt echt om wat meer flexibiliteit en balance te krijgen op dat surfboard. Het surfen gaat ook steeds beter. Van de beginners-methode (waarbij je wat tussenstappen neemt voordat je staat) ben ik al gevorderd naar de Kelly-Slater-style 'big-jump'. Ik begin ook al redelijke biceps te krijgen van al dat surfen, echt de beste work-out!

Donderdag de 11e ga ik weer door naar Fraser Island, maar ik denk er serieus over na om na nog wat reizen hierheen terug te komen en in het hostel te werken waar ik nu zit. Echt een super leuke staff, surfen ook allemaal bij dezelfde surfschool. Maar we'll see what happens en wat er verder op mijn pad komt.

Cutting the cake

Johanna, waarmee ik naar Byron ben gereden, is hier voor de bruiloft van vrienden van haar. Ze wonen in Belongil, een wijkje aan een van de noordelijke stranden van Byron, in een huis met een gigantische tuin wat net een tropisch regenwoud is. Ik ben ook uitgenodigd voor de bruiloft. Was echt het mooiste feest wat ik tot nu toe hier heb meegemaakt! Buiten in de tuin, een tafel vol met heerlijk eten, iedereen BYO-drinks, en kaarsjes overal door de tuin en een live band bestaande uit allemaal vrienden van het Irene en Alex (married couple). Ik zie mezelf ook wel in zo'n beach house wonen over een tijdje... echt paradise.

Het reizen zonder itinerary en zonder time-schedule bevalt me nog steeds prima. Ik geniet veel meer van waar ik nu op dit moment ben, dan als je de hele dag bezig bent met vooruit plannen. Veel backpackers hebben een super strak schema a la 'Europe in 10 days' waardoor de standaard vraag is 'where are we going next' en 'how do we get there'. Ik ben dus elke keer weer blij te kunnen antwoorden op die vraag dat ik geen idee heb waar ik wanneer heen doorreis en dat ik gewoon aan het genieten ben van waar ik nu ben.

Nieuwsberichtje

Margreet Wiegers — Mon, 08 Sep 2008 00:00:00 GMT

Zie onderstaand berichtje van www.nu.nl (thanks ies!), daar ben ik nu dus aan het surfen! Living on the edge... I LAUGH in the face of danger... Hahaha!

Bron: www.nu.nl
Haai sleurt Australische surfer mee
Uitgegeven: 8 september 2008 12:36
Laatst gewijzigd: 8 september 2008 12:45

SYDNEY - 'Als op een jetski' is een Australische surfer zondag tientallen meters door een haai de zee in gesleurd. Dat meldde de Australische krant The Northern Star maandag.

De 51-jarige surfer John Morgan lag met zijn board in de Byron Bay aan de oostkust van Australië, toen hij opeens achterover vloog. Een haai was verstrikt geraakt in het touw waarmee de man vastzat aan zijn surfboard. "Ik had het gevoel dat ik op een heel krachtige jet-ski reed," zei Morgan.

De man kon niets anders doen dan zich stevig vasthouden en hopen dat het roofdier kans zou zien zich los te maken. Dit gebeurde na ongeveer 50 meter. De Australiër zwom terug naar het strand en waarschuwde de kustwacht.

Haaien zijn een veelvoorkomend fenomeen in de wateren rondom Australië. Aanvallen worden regelmatig gemeld.

Travelplans

Margreet Wiegers — Sat, 30 Aug 2008 00:00:00 GMT

Uitzicht tijdens ocean-walk van Coogee naar Bondi

Maandag reis ik door richting het noorden, waar het een stuk warmer is dan hier (Sydney winter is 18-22 graden! maar s avonds wel een stuk frisser).
Ik had afgelopen week bij een reisbureau uitgezocht wat de beste manier is om naar de plaatsen te reizen waar ik heen wil. Maar toen zag ik hier in het hostel op het message board dat iemand met een auto op zoek was naar een reispartner met rijbewijs om maandag mee naar Byron Bay (ca. 12uur) te rijden. Heb haar dus opgebeld en nu is Johanna (Canadese, 29jr) mijn nieuwe road-trip-buddy! Dit was echt de manier waarop ik hoopte te kunnen reizen. Zo weinig mogelijk plannen en standaard-travel-deals doen, maar gewoon kijken wat voorbij komt en just go with the flow! We vertrekken maandagochtend, doen waarschijnlijk een overnachting ergens in op een strand halverwege en komen dan dinsdag ergens in surfer-hotspot Byron Bay aan. Ga dan tenminste een week in Byron Bay en dorpjes eromheen surflessen nemen om het echt onder de knie te krijgen.

Andrea & ik eating fish&chips at Mongers!

Verder ga ik over twee weken een lang weekend naar Fraser Island met Andrea (vriend van Eef&Clau uit Venezuela, waar we vorig jaar mee in Venezuela gereisd hebben, die nu ook hier in Sydney woont) en drie van zijn vrienden. Met een eigen 4WD het eiland verkennen! Zin in!
En verder zie ik wel weer wat er op mijn pad komt!

Am enjoying life to the fullest, doe waar ik zin in heb en blijf nog even lekker weg van de realiteit waar ik ooit weer een keer ergens ga wonen en een baan ga zoeken.

Uitzicht tijdens ocean-walk van Coogee naar Bondi

Vertrek, aankomst en eerste week SYDNEY!!!

Margreet Wiegers — Sat, 30 Aug 2008 00:00:00 GMT

Tja, where to start.
LOVE it here!
Dat ik na een week er pas aan toe kom om wat te schrijven is een goed teken, ik ben te druk geweest en het is hier te mooi om teveel binnen te zitten achter de computer.
Maar hier even een korte update over mijn ervaringen so far.
Ik kwam zaterdagchtend na een noodlanding-vrije-vlucht met Qantas via Bankok om 5:30 aan in Sydney.

Dinner met Leo en Sarah & friends

Mijn plan was s middags ergens een power-nap te doen om tijdens de dinner-party van een vriend van Leo (vriend van Eef uit Venezuela waar ik zaterdag en zondag heb gelogeerd) niet in slaap te vallen. Maar we hebben zaterdag met Leo en Sarah (zn vriendin) meteen zo'n fantastische dag in Sydney gehad dat we meteen door zijn gegaan naar het eten. Echt een super leuke avond gehad in Glebe (in het centrum) met een hele groep vrienden en collega's van Leo. Daardoor ook helemaal geen jet-lag gehad door meteen in het ritme te komen. Paar espresso'tjes er tegen aan en het ging weer prima!

Opera House

Leo en zijn vrienden waren echt de beste hosts voor het eerste weekend. Ze hebben me meteen goed op sleeptouw genomen en de mooiste plekjes van de stad laten zien (Rose Bay, Coogee-Bondi-ocean walk, Opera House, Harbour Bridge, the Rocks, Manly - voor kenners en liefhebbers van details).
Het coolste aan Sydney is echt de kust en de havens. Overal waar je bent in de stad is het water op 5min afstand. En de mooiste coastal-walks van strand naar strand waar je van verbazing-in-verbazing valt als je weer over de volgende heuvel bent en een nog spectaculairdere view van de stad hebt en nog meer surfers in het water!

Surfers at Bronte

Beachview vanuit mijn kamer at Noahs!

Maandag ben ik in het hostel om de hoek van Leo ingetrokken, Noahs Backpackers. Strak aan Bondi beach northside met een kamer met beach view!!! s ochtends wordt ik dus wakker met het geruis van de zee... Meestal ga ik s ochtends een stukje hardlopen langs het strand of over de rotsen richting Bronte, daarna op adem komen op het strand (kijken hoe het surfen echt moet!) en dan s middags wat touristisch in Sydney bekijken of gaan surfen. Sydney is echt een sportieve stad. De hele dag zie je mensen over en langs het strand hardlopen en overal langs de stranden staan buiten fitness-apparaten. Surfen daarentegen is geen sport, maar een religie. Ik ben dus ook al goed aan het integreren met mijn surflessen hier! Echt de beste complete body work-out ever. Ik heb pijn in spieren waarvan ik niet eens wist dat ik ze had!

Mensen ontmoeten in een hostel is, zoals iedereen me al gerust probeerde te stellen ;-) zo makkelijk. Je loopt gewoon de keuken, het dakterras op (met beach view en bbq's!) of de hostel-bar in en je hebt er meteen weer vijf vrienden bij! Zo cool om iedereens life-story te horen, mensen met compleet andere achtergronden, doelen en redenen waarom ze hier zijn. Maar allemaal even eager om jouw verhaal te horen en nieuwe mensen te ontmoeten.
En aangezien in dit back-pack leven geen verschil bestaat tussen week en weekend ben ik elke avond wel iets aan het doen. Ik heb echt vakantie hier, ben echt even weg van de real world waar mensen banen hebben, huizen te koop staan en je lange termijn plannen maakt.

Ik vind Sydney nu al zo fantastisch dat ik zelfs voordat ik hier weg ben nu al zin heb om terug te komen als de zomer is begonnen en het echte Bondi-beach-life is begonnen!